S Patrick's day en Cork

Pasei tres dias nesta cidade que atravesas a pé en des minutos de pequena que é, pero cara coma unha grande capital (€4 por unha pinta de guinness), menos mal que o hostal cobraba €17.5/dia. Eu porque ía de festa rachada, pero compartir cuarto seis persoas (maioria no hostal de ianquis, australianos e ingleses, e máis mulleres ca homes) en tres literas e un banho pode ser unha vaina. Non foi o caso, inda que as paredes eran de papel i enterábaste de todo o que acontecia nos cuartos próximos. Xa na rua, a música ao vivo nos pubs é ún dos ingredientes da festa. Outro ingrediente é o alcohol.

O pasarúas de S Patricio foi relaxado, semella que calquera colectivo que quera, pode participar, a xulgar polo aspecto das comitivas, máis proprio do entroido. Sorprendeume o último grupo pedindo "Freedom for Palestine", formada por xente irelandesa, todos có panhho palestino no pescozo. Tamén observei, tal e como imaxinaba, que ninguén fai o paiaso a ponher roupas relativas ó dia, nen pintarse trebóns na cara nen merdas desas (agás os nenos pequenos), fano os estranxeiros. Todos os que miramos a facer o parvo eran norteamericanos ou australianos.

fumos a unha festa con hari de versións (nada novo) nun garito chamado 'Old Oak'. As mulleres semellan ser moi botadas padiante.

Pasatempo: identifique os australianos na foto

No Eire usan a palabra 'Garda' entroques de 'policia' (tamén arriba na foto do pasarúas, escrito nas costas dos tres axentes). Inda tén que chover para que o fagan na Galiza.


outras cousas:

• tódo-los carteis comerciais están en inglés inda que mirei algo en gaélico
• a sinalización viaria e institucional é nas duas linguas, mais o gaélico cáseque sempre nun segundo plano (en segundo lugar, ou rotulado máis pequeno)
• na rúa o que máis escoitei foi inglés, pero o gaélico é frecuente, digamos 70%-30%
• escoitei xente nova e adolescentes falar gaélico
• dous gaélico-parlantes que non se conhecen inician conversa en inglés, logo dunhas palabras mudan para gaélico
• suponho que a porcentaxe de gaélico é maior da que eu percibín porque eu son identificado como visitante, e sigo patróns de comportamento de guiri, ou sexa que os meus movementos son predecibles e as cousas xa están agardando por mín en inglés

unha última cousa: seica Bansky estivo en Cork?

Do you remember when Michael Jackson was black?

ún que se chama Niklas (o aiatola da esquerda nunha foto hai dous posts) levoume a unha festa reggae o Mércores-cuartaFeira á noite, preto de OxfordCircus, e cando cheghamos ó sitio resulta que eran todos negros caribenhos, que tanto me tén mais sí que sentín unha pouca impresión que che dá cando detectas a cousa da uniformidade étnica e tí non és da nosa xente. Todos a rir cando o DJ botou a pregunta que titula este post. Cadencias lentas e baixo un pouco desacougado. Qué mal bailaba o cabrón do Niklas.

Que precioso que está Covent Garden, que pasei o outro dia pola piazza e puden apreciar esta bébeda estampa


e moita xente en Chinatown, en festas pola cheghada do novo ano chinés, vaia rollo, non apreciei nada porque tinha fame e lisquei

Esta sí que é a única verdade

Extremismo nacionalista

Aghora que todos mirástedes a nova de que Escocia poderia independizarse do Reino Unido núns poucos anos, deberiades mirar tamén o tratamento que a prensa inglesa fai da nova. Aquí enriba o Guardian titula "Cómo será o Reino Unido sen Escocia?"
Se alghén pensou que ía atopar unha análise seria vai aviado/a porque tenho máis que facer, o que non precisa de análise nenghunha é o tono empregado.
onde están os aiatolas da balcanización? onde están os líderes políticos británico a foder con mensaxes de crispación e terrorismo? chegha a ser en Espanha e xa tinhas aos de sempre amenazando con outra guerra civil, :p que me escarallo.
estes aiatolas estaban conmigho a mirar esta exposición de fotoghrafia, e tamén discutimos o asunto. abur

a foto da espera

quiteina cando agardaba o inicio do show de stand up comedy (ou sexa, que un ghicho/a conta chistes ou historias nún bar). Non habia sitio cando cheghei e tiven que sentar nas cadeiras de diante, esto pode ser perigoso porque arríscaste a que pases a participar no chiste se o artista así o considera. Penso que esto é a razón do dramatismo da foto, que foi tomada cún efecto deses que che venhen no telemobil (solarize, que non sei o que é).

o anuncio do hippy a dar a murga nas vinhas

tamén lle chamou a atención a este ghicho, que semella tér outro talante. Ponhendo de manifesto a falta de seriedade nos meus posts. Por eso este blog é unha merda, porque a mín o único que me gusta é facer o hindio.

A publicidade catalana contra as campanhas No-do/pelegrin e a miseria de sempre

Non sei a quén vai destinado este anuncio que mirei no metro de Londres: "non temos hippies a dar a murga nas nosas vinhas porque logo non hai xeito de botalos"
E remata cá frase "Dende California, pero non 'esa' California" (suponho que para que non os identifiquen cá California dos hippies, drogas e R&R). A única explicación que se me ocurre é que éstes decatáronse de que en Europa os viticultores son tradicionalmente xente moi conservadora (e moitas veces fachas perdidos raiando no criminal) e suponho que están a copiar o estilo, porque outra lóxica non lle vexo á campanha.

Haiche xente moito máis espabilada. Esto é o Guardian, ou mellor dito, ún dos múltiples suplementos que dán có xornal na fin de semana (concretamente a pasada). A pouco de abrir o suplemento aparesce esta nova sobre o proxecto do novo estadio do FC Barcelona (traballo de Norman Foster). Observo que aquí non hai confusión cós nomes. O Camp Nou é de sobra conhecido, pero podería ser un nome máis complicado (por exemplo Josep Lluis) que o ían escribir ben igual (a os cataláns non lles tocan as bolas coma a outros).


Pero máis adiante atopo este anuncio de Canon, a doble páxina no que se pode apreciar unha bandeira aproximadamente no centro da imaxe.

A bandeira é evidente para o leitor, mais non se aprecia tanto nas fotos que tirei, por eso incluo estoutra imaxe na que se vé mellor.

Cada quén que tire as suas proprias conclusións. A presencia de Catalunha nos medios internacionais deixa en cueiros a cousas coma esta: mais semellante ó estilo usado para promocionar Galiza, cheirinho a No-Do e a sensación de estar pedindo algo. Apareceu no mesmo suplemento.

Hai ano e medio merquei esta bolsa de ensalada nun supermercado no centro de Londres. E poderia seguir un rato pero xa chegha.

Pola outra banda aquí (hai que ser sosio do facebook para miralo) tedes un exemplo de auto-odio en Facebook: semella que hai xente da Galiza, que fala inglés, e que non sabe que galego/a en inglés díse Galician. O de 'I am gallego' é de pena. Estaría disposto a moito antes de me ver relacionado con algo así, polo arrepío que dá.