qué caladinhos estaban todos éstes

vinheron da central da companhia nos USA a nos botar un rollo, pero eu non me enterei de nadinha porque vinha de tomar un 'lunch' cós companheiros e bebéramos vinho e aparte, a cousa era un rollo. Chamoume máis a atención o ghicho que está todo tieso diante do que fala, coma se fose un xeito de protestar, ou algo.

Roberto Manzin era o saxofonista no sitio segredo

e mireino no Troy onte a noite, porque o Alan (saxo habitual) está de viaxe. Falei có Robbie no descanso da jam e non pasaron 3 minutos antes de que escomezara a me preguntar polas movidas que tinhamos no traballo estes dias, que o Alan non lle contara moito. Expliqueille que eran mamoneos provocados por managers incompetentes e monitos aprendices de fillosdeputa. Coincidín a mexar có bateria nos lavabos e non sei si seria él o bateria no sitio segredo hai un mes, pero deu aprobación tácita para pór o clip neste bloghe. Está ben esto de pedir permiso.

levo a marca desto

e a marca dos dez dias de choiva, frio e vento logo dos tres de sol (cando tirei as fotos) tamén a levo. Xa contaba que ó clima tanto lle tén que eu venha sómentes por duas semanas

qué estarán a facer en Raxó nesa obra no monte á dereita?

O Juan Pardo británico (tour 2008!)

Mirade para este ghicho como semella o Juan Pardo. Atopei este poster peghado nún muro da rua, perto de Old st, ás seis da manhancinha do Domingho, porque ía caminho da casa logho dunha ghran festa nún sitio segredo.

esto era a festa. Non se mira nada porque era un segredo

nevando a finais de Marzo

onte e hoxe nevou no centro de Londres, inda que derretía nada máis tocar chan ou antes. Non nevara en todo o Inverno máis que dous dias en Xaneiro. Tanto che tén. O que sí que vai é un viruxe do carallo.

S Patrick's day en Cork

Pasei tres dias nesta cidade que atravesas a pé en des minutos de pequena que é, pero cara coma unha grande capital (€4 por unha pinta de guinness), menos mal que o hostal cobraba €17.5/dia. Eu porque ía de festa rachada, pero compartir cuarto seis persoas (maioria no hostal de ianquis, australianos e ingleses, e máis mulleres ca homes) en tres literas e un banho pode ser unha vaina. Non foi o caso, inda que as paredes eran de papel i enterábaste de todo o que acontecia nos cuartos próximos. Xa na rua, a música ao vivo nos pubs é ún dos ingredientes da festa. Outro ingrediente é o alcohol.

O pasarúas de S Patricio foi relaxado, semella que calquera colectivo que quera, pode participar, a xulgar polo aspecto das comitivas, máis proprio do entroido. Sorprendeume o último grupo pedindo "Freedom for Palestine", formada por xente irelandesa, todos có panhho palestino no pescozo. Tamén observei, tal e como imaxinaba, que ninguén fai o paiaso a ponher roupas relativas ó dia, nen pintarse trebóns na cara nen merdas desas (agás os nenos pequenos), fano os estranxeiros. Todos os que miramos a facer o parvo eran norteamericanos ou australianos.

fumos a unha festa con hari de versións (nada novo) nun garito chamado 'Old Oak'. As mulleres semellan ser moi botadas padiante.

Pasatempo: identifique os australianos na foto

No Eire usan a palabra 'Garda' entroques de 'policia' (tamén arriba na foto do pasarúas, escrito nas costas dos tres axentes). Inda tén que chover para que o fagan na Galiza.


outras cousas:

• tódo-los carteis comerciais están en inglés inda que mirei algo en gaélico
• a sinalización viaria e institucional é nas duas linguas, mais o gaélico cáseque sempre nun segundo plano (en segundo lugar, ou rotulado máis pequeno)
• na rúa o que máis escoitei foi inglés, pero o gaélico é frecuente, digamos 70%-30%
• escoitei xente nova e adolescentes falar gaélico
• dous gaélico-parlantes que non se conhecen inician conversa en inglés, logo dunhas palabras mudan para gaélico
• suponho que a porcentaxe de gaélico é maior da que eu percibín porque eu son identificado como visitante, e sigo patróns de comportamento de guiri, ou sexa que os meus movementos son predecibles e as cousas xa están agardando por mín en inglés

unha última cousa: seica Bansky estivo en Cork?

Do you remember when Michael Jackson was black?

ún que se chama Niklas (o aiatola da esquerda nunha foto hai dous posts) levoume a unha festa reggae o Mércores-cuartaFeira á noite, preto de OxfordCircus, e cando cheghamos ó sitio resulta que eran todos negros caribenhos, que tanto me tén mais sí que sentín unha pouca impresión que che dá cando detectas a cousa da uniformidade étnica e tí non és da nosa xente. Todos a rir cando o DJ botou a pregunta que titula este post. Cadencias lentas e baixo un pouco desacougado. Qué mal bailaba o cabrón do Niklas.